زاویهی دید از نظر پرینس جدای از کانونمندسازی است. او زاویهی دید را جایگاهی مفهومی یا ادراکی میداند، یعنی درست در مقابل واژهی کانونمندسازی یا دیدگاه که «بر اساس آن رخدادها و موقعیتهای روایتشده ارائه میشوند.» اما در عمل، تفکیک…
روایتمندی اصطلاحی بحثبرانگیز است. در این کتاب منظور از روایتمندی این است که یک متن چهقدر حس روایت بودنش را منتقل میکند. پرینس اصطلاح «روایتبودگی» را برای شرطهای لازمی وضع کرد که روایت باید داشته باشد تا بتوان آن را…
روایتشنو نوواژهی پیشنهادی پرینس برای مخاطب مورد نظر راوی است. در رمان دل تاریکی، پیشهوران روی عرشهی کشتی «نلی» در واقع روایتشنوی مارلو هستند. نباید روایتشنو را با خواننده ــ چه واقعی و چه نهفته ــ اشتباه گرفت. ضمن اینکه…
