بینامتنیت intertextuality

بینامتنیت به معنای آن است که تمام متن‌ها ــ از جمله روایتها ــ از متن‌های از پیش موجود تشکیل می‌شوند. تفاوت بینامتنیت با «تلمیح» و «تقلید» در آن است که بینامتنیت وضعیت گریزناپذیر متون است و اختیاری نیست. مفهوم بینامتنیت بر پایه‌ی این فرض استوار است که ما می‌توانیم خود را صرفاً با واژه‌ها و فرم‌هایی بیان کنیم که از پیش در اختیارمان بوده است. از این نظر، اثر خلاق‌ترین هنرمند نیز وابسته به آثار پیشینیان اوست. قدرت چنین اثری تنها می‌تواند در چگونگی قراردادن پاره‌های کثیر موجود در بافت جدید باشد؛ پاره‌هایی که به همین شیوه از هم جدا شده‌اند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.